zomaar wat overdenkingen

Op weg naar het vliegveld reden we door Tokyo. Een flink eind rijden vol verrassingen. 3 of 4 wegen boven elkaar is heel gewoon. Flats kruipen de lucht in, de een nog hoger dan de ander. In zijn soort zijn het mooie bouwwerken, en soms verlang je naar deen “sight seeing bus” om gemakkelijker omhoog te kunnen kijken. Helicopter platforms bovenop de gebouwen om de directieleden moeiteloos naar hun bestemming te laten brengen. Ogenschijnlijk staan de wolkenkrabbers dicht tegen elkaar en kun je van de 43^e verdieping zo bij de buren op het bureau kijken.  

De skyline van Tokyo bestaat dan ook uit een grote hoeveelheid wolkenkrabbers met een “fake” Eiffeltoren die mager afsteekt tussen de imposante hoogbouw. Tussen al deze kolossale gebouwen krioelen de wegen, straten en fly-overs.  

Af en toe is er een groenstrook waar parken met bomen zorgvuldig worden onderhouden. Hier komen in de lunchpauzes werknemers een luchtje scheppen en lopen mensen soms eenzaam van of naar hun werk. De hard werkende bevolking heeft ook een privé leven waar wij als reizend  orkest / muziekgezelschap maar weinig van mee krijgen. Kleine kinderen zitten op crèches, en dan scholen waar de kinderen in uniform de dagen doorbrengen. Het is nu het einde van de winter. De lente is voelbaar onderweg om de bloesems open te laten springen.  

Op de mooie ochtend rijdend naar de luchthaven reden we op een weg met een breed trottoir erlangs. Op de stoep liep een drietal jonge dames; leeftijd vind ik altijd moeilijk in te schatten van de Japanse medemens. Twee van deze dames liepen met een luxe winkelwagen, tenminste, daar leek het op. Boven die winkelwagen een parasol om eventueel net ingekochte waar veilig te stellen voor de voorjaarszon. De zorg waarmee de dames deze “winkelwagentjes”  voortduwden vermoedde een andere inhoud dan de eerste indruk. Deze dames, jonge moeders leken het ook, hadden ook een kindje bij zich dat mee liep. Toen openbaarde zich de reële situatie en werd  duidelijk wat er aan de hand was. De dames bleken schooljuffen te zijn, en de winkelwagentjes waren gevuld met elk 4 kleine, guitige kinderen die even van de frisse (gezonde??) buitenlucht mochten proeven. De orkestbus reed verder; het moment was jammer genoeg te kort voor mij om digitaal vast te leggen.  

Peter van Praagh

Tokyo-Toyama

De reis van Tokyo naar Toyama verliep anders dan anders. Meteen na het landen vervolgde het vliegtuig niet, zoals gebruikelijk rechtdoor maar het maakte opeens een draai naar een andere landingsbaan (wat tot spanning en hilariteit leidde), het leek wel “crossen”.

Het concert van die avond, waarin Cécile Huijnen schitterend haar vioolsolo in Sheherazade speelde, maakte veel goed.  

De zevende dag, Sapporo met -3 graden. Ongedwongen samenzijn en zoals bij elke concertreis heeft men oog voor elkaar. Vandaag zijn zowaar mijn collega’s Peter van Praagh en Mette Laugs jarig. Na afloop van het concert drinken wij erop. Peter en Mette, van harte en KAMPAI!

Jan Willem van der Eijk

Fuji

De eerste enorme indrukwekkende beleving die ik in Japan heb is het zien van de Fuji. tijdens de vlucht van Tokyo naar Tonami zagen we de Fuji liggen. Eerst ver weg aan de horizon, maar toch al vrij opvallend. Als een bus vol Japanners pakten wij onze fotocamera’s en schoten er op los in de veronderstelling dat we de Fuji achter ons zouden laten. Het bleek anders; wij vlogen erlangs en kwamen ook dichterbij. Foto’s en filmcamera’s kunnen dan in het niet raken, bij het zien van deze heilige berg. Nu snap ik een beetje waarop je de berg altijd op alle (pen)tekeningen, t-shirts en reclames ziet als het ook maar een beetje met Japan te maken heeft. De aantrekkingskracht, de aanbidding, verheerlijking; het is een obsessie. Je wilt hem zien, hij verandert, verkleurt. Je wilt dat zien en als je hem eenmaal zo gezien hebt, kom je terug naar Japan…. Ik wist niet van mijzelf dat zo’n natuur bouwwerk zoveel indruk kan maken. Rillingen, kippenvel. Eén dag zijn we nog vrij in Tokyo en hopelijk zijn we dan in de gelegenheid om dichterbij de Fuji te komen.

Peter van Praagh