We zijn weer thuis

Het zit er weer op, ons Japanse avontuur. Het waren 16 geweldige dagen. Nu is het weer tijd voor het "gewone leven". Nog één kort filmpje, om het af te leren.

Een laatste anekdote wil ik u niet onthouden. Onderweg naar de luchthaven kreeg ik een telefoontje van de Japanse begeleidster. Ze had van het hotel bericht ontvangen dat er een laptop in een tas was achtergebleven. Enigszins geërgerd realiseerde ik me dat degene die zijn of haar laptop vergeten was, dat pas zou merken op de luchthaven. En dan zou het te laat zijn om de computer nog op te halen, als we het vliegtuig wilden halen. He wat stom, wie vergeet nu een laptop!

Aangekomen op Narita werden de koffers en de handbagage uit de bussen geladen. Er meldde zich niemand. Totdat mijn man - die als deelnemer aan de "side trip" aanwezig was - mij meldde dat hij wist wiens laptop ontbrak: die van mij. In de stress om iedereen tijdig in de bussen te krijgen, had ik mijn koffertje met laptop en alle handbagage in de lobby van het hotel laten staan! Stom stom stom! Binnen een minuut wist iedereen van het orkest van wie de laptop in het hotel was, en de Japanse begeleiders kwamen niet meer bij. Ze verloren zowaar hun Japanse onverstoorbaarheid! Dat zal ik nog lang horen!

Gelukkig zouden de orkestassistenten pas een dag later met de instrumenten naar Nederland vertrekken, en was Jack bereid mijn koffertje mee naar huis te nemen. Dankjewel Jack!

Na een rustige maar toch snelle vlucht (we waren ruim een half uur eerder dan gepland op Schiphol) kwamen we aan in een nat en koud Nederland.

Iedereen die meegewerkt heeft aan deze tournee: heel hartelijk dank. En ook iedereen die ons gevolgd heeft via deze weblog: heel hartelijk dank!

Anita van Dijk